Istnieją dwa błędne przekonania wyznawane przez Amerykanów. Pierwsze jest takie, że komunizm przestał być zagrożeniem w momencie, gdy upadł Związek Radziecki. Drugie, że Nowa Lewica z lat sześćdziesiątych upadła i zniknęła razem z nim.
(Na zdjęciu: Tzw. "Marsz Szmat", impreza skupiająca m. in. radykalne feministki i środowiska LGBT).
Ponieważ Nowej Lewicy brakowało spójności, rozpadła się jako ruch polityczny. Jednak jej członkowie przeorganizowali się, rozbijając na wiele mniej licznych grup. Mamy zatem teraz takie organizacje jak radykalne feministki, czarni ekstremiści, antywojenni pacyfiści, obrońcy praw zwierząt, radykalni ekolodzy i grupy walczące o "prawa gejów". Wszystkie te grupy realizują swoje radykalne programy poprzez tworzenie sieci organizacji takich jak Gay Straight Lesbian Educators Network (GSLEN - coś jak polska Kampania Przeciw Homofobii - przyp. tł.), the American Civil Liberties Union (ACLU - organizacja opisująca się jako obrońcy amerykańskiej Konstytucji, w późniejszych latach działalności silnie związani z ruchami antywojennymi i Komunistyczną Partią USA - przyp. tł.), People for the American Way (grupa interesów określająca się jako liberalno-postępowa - przyp. tł.), United for Peace and Justice (grupa antywojenna -przyp. tł.), Planned Parenthood (największa organizacja zajmująca się tzw. prawami reprodukcyjnymi, skupiająca się przede wszystkim na promowaniu aborcji - przyp. tł.), Sexuality Information and Education Council of the United States (SIECUS - organizacja zajmująca się edukacją seksualną - przyp. tł.), Code Pink for Peace (feministyczna organizacja antywojenna, działająca na rzecz m.in równości ekonomicznej i ograniczenia dostępu do broni - przyp. tł.).
Specjalne grupy interesu od dawna próbowały wykorzystać demokratyczne procesy polityczne, aby kreować prawa w celu osiągania własnych, prywatnych korzyści, a Konstytucja USA zawierała wady, które im to ułatwiały. Jedną z prób usunięcia takich wad była Konstytucja Konfederacji.
Witam wszystkich, Stefan Molyneux z Free DomainRadio. Więc, oto kilka przemyśleń o niedawnym odejściu Nelsona Mandeli, który zmarł kilka dni temu w wieku 95 lat. Obecnie powszechna historia jest oczywiście taka, że był on wojownikiem o wolność, który za konsekwentny opór wobec rasistowskiego reżimu apartheidu w RPA został skazany na 27 lat kary więzienia, za opór wobec państwowej tyranii. A następnie został uwolniony, wybaczył swoim wrogom i był prezydentem RPA. Za to na emeryturze podróżuje po całym świecie i uśmiecha się uroczo do szerokiej masy ludzi oraz spotyka swój ulubiony zespół Spice Girls, to nie żart. Cóż, podobnie jak większość rzeczy, które mówią w mediach, nie można liczyć na obfitość prawdy w tych opowieściach.
Grupa osób opisujących się jako anarchiści, libertarianie i zwolennicy Rona Paula, chcących uciec przed kruszącym się systemem gospodarczym świata, założyła Galt’s Gulch (Kanion Johna Galta), zainspirowaną przez powieść Ayn Rand „Atlas zbuntowany” społeczność w Chile – oraz z ekonomią całkowicie opartą na bitcoin. A taki jest przynajmniej cel.
Beth Noveck rozpoczęła swoje przemówienie na konferencji Personal Democracy Forum od refleksji na temat MoVimento 5 Stelle (M5S), włoskim Ruchu Pięciu Gwiazd oraz użytego przez nich Liquid Feedback (LQFB), oprogramowania do kształtowania polityki i politycznej dyskusji. Po początkowym wdrożeniu przez Niemiecką Partię Piratów, program zyskał dużą popularność w ciągu ostatnich kilku lat, a ostatnio został przyjęty przez kilka grup M5S w takich regionach jak Lombardia, Lacjum i Sycylia. Istotną kwestią w ich zasadach jest uczestnictwo w demokracji oraz wolny dostępu do Internetu i informacji (a tym samym do krytyki ich działalności), nie jest więc zaskoczeniem, że te dwie partie poszukiwały platformy do bezpośredniego zaangażowania swoich członków. Ale czy Liquid Feedback jest odpowiedzią?
W minionym tygodniu w całych Stanach Zjednoczonych było głośno o przemowie senatora Randa Paula, syna libertariańskiego polityka Rona Paula. Rand Paul, w celu zablokowania głosowania nad kandydaturą nowego szefa CIA, Johna Brendana, wykorzystał technikę filibustera – wybiegu, który wykorzystuje przepisy pozwalające mówić przez nieograniczoną ilość czasu i tym samym odłożyć w czasie głosowanie. Rand Paul pozostawał na mównicy przez 13 godzin.